سايت خبري بندردير(ديرنيوز)/پيشواز هفته دولت/فرماندار نمونه خدا (1)/ابوالحسن گنخكي/وقتی از مسیر آبدان به دیر می روم یا بر می گردم، کنار آرامستان دوراهک که می رسم تصویری تند ذهنم را به گذشته ای نه چندان دور می برد. حتا وقتی از مسیر بردخون به دیر که می گذرم نیز در کیلومتر 5 دیر این احساس غمناک به دلم چنگ می زند. هر دوی این محل ها مرتبط اند با زنده یاد حیدر دوراهکی، فرماندار فقید شهرستان دیر؛چه آنکه اولی محل قرارگرفتن پيکر اوست و دومی محل تصادف او. همین روزها دومین سال درگذشت وی نیز می گذرد. طی این مدت ارابه روزگار راه خود را رفته درست همانند تاریخ کهن این مملکت که این ارابه بر گذر تاریخ راهی سخت پیموده.
با فرارسیدن سالگرد درگذشت دوراهکی، یک چیز ذهن هر شهروند دیری را به خود مشغول می کند که اگر حیدر دوراهکی زنده بود در حال حاضر روند توسعه شهرستان دیر در چه مرحله ای بود؟آیا ميدان گازی پارس شمالی در بخش بردخون به بهره برداری رسیده بود؟آیا مرکز شهرستان دیر به بزرگراه سیراف متصل شده بودند؟ آیا روستاهای بردستان و دوراهک شهر شده بودند؟ آیا دهستان آبدان به بخش ارتقاء یافته بود؟ و دهها پرسش دیگر...شاید نتوان پاسخی دقیق به این پرسش ها داد اما می توان به طور قطع گفت که وضعیت توسعه شهرستان بسیار بهتر از امروز بود. چرا که او بر خلاف مجموعه مدیران دولت عدالت شعار که دارای برنامه روزی اند، دارای توانایی خارق العاده ای در برنامه ریزی و پیگیری تحقق آنها بود. او واقعاً با برنامه بود.
درست بخاطر دارم در اولین روزهایی که به سمت فرمانداری شهرستان دیر منصوب شده بود، وقتی نزدش رفتم و درباره خواسته ها و انتظارات مردم شهرستان و بويژه نیازهای فراموش شده بردستان که مسئولیت دهیاری آن را بر عهده داشتم، حرف زدیم گفت چه کمکی می توانم به او برای تحقق این خواسته ها کنم. در پاسخ، درباره مطالعات و تجربه ام برایش توضیح دادم. وی نیز از دغدغه اش برای تدوین سند توسعه شهرستان و تنظيم برنامه ای بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت که قابلیت عملیاتی شدن را داشته باشد، سخن گفت. از تجربه اش در ستاد تبلیغات جنگ و بنیاد امور جانبازان گفت و از دستاوردهای اتاق وضعیت جنگ برایم به تفصیل سخن گفت. پس از چند بار دیدار عصرانه که معمولاً در خانه اش در فرمانداری –خانه فرماندار در کنار ساختمان فرمانداری قراردارد و تا زمان درگذشت آن زنده یاد خانواده اش به دیر و آن خانه نقل مکان نکرده بودند. شاید یک هفته پیش از آن حادثه دلخراش بود که وسایل خود را آوردند و هنوز فرصت نکرده بودند بقچه ها را باز کنند که رخ داد آنچه که رخ داد.-صورت می گرفت برای راه اندازی اتاق طرح و برنامه در فرمانداری به جمع بندی رسیدیم.