8 گرفتار شده دريا
    تصور کنيد در دريا گرفتار شده ايد، قايقتان واژگون شده و در تاريکي شب هيچ اميدي براي زنده ماندن نداريد، پس از چند ساعت تلاش براي زنده ماندن، در حالي که ديگر اميدي نداريد ناگهان صداي ضعيف موتور يک قايق صيادي اميد به کالبدتان مي نشاند. اين تصور شما شکل واقعيت دارد. يک لنج که درون آن هفتاد تن بار تجاري وجود داشت در 20 مايلي بندر دير به دليل سنگيني و گرفتاري در تلاطم آبهاي ناآرام خيلج فارس در آب فرو مي رود و هشت تن از خدمه اين لنج بدون وسيله نجات، با مرگ دست و پنجه نرم مي کنند، در حالي که کاملاً نااميد شده اند يک ماهيگير با قايق ماهيگيري اش از راه مي رسد و آنها را نجات مي دهد. اين يک داستان تخيلي يا يک فيلم هاليوودي نيست، اتفاقي است که روز يکم تيرماه سال جاري در جنوب ايران رخ داده است. محمد شعراني ماهيگير مثل همه شبهاي ديگر راهي دريا مي شود تا ماهيگيري کند، پس از 20 مايل حدود 40 کيلومتر دريانوردي از دور روي سطح آب يک شيء قرمز رنگ که شبيه مين دريايي بود مي بيند، براي اطمينان از امنيت منطقه از جي پي اس استفاده مي کند تا مطمئن شود خطري او را تهديد نمي کند، قايق را به سمت اين شيء قرمز مي راند و در حالي که دريا ناآرام و مواج است، به يک لنج غرق شده مي رسد، لنجي که هشت خدمه آن همه اميد زندگي را از دست داده اند و گمان مي کنند تا لحظاتي ديگر نفس هاي آخر را خواهند کشيد.
     اين ماهيگير 45 ساله که از 15 سالگي ماهي گرفته و 6 بچه دانش آموز دارد کنار گرفتارشدگان توقف مي کند، آنها ترسيده اند و همين باعث مي شود چند بار قايق ماهيگيري محمد در آستانه واژگوني قرار گيرد اما او پس از صحبت با اين 8 مرد آنها را آرام مي کند و با تلاش زياد موفق مي شود در 50 دقيقه همه را سوار کند. دليل اين که عمليات نجات زياد طول کشيد اين بود که درياي متلاطم چندين بار قايق محمد شعراني را از گرفتار شدگان دور مي کند و او مجبور مي شود دوباره به محل حادثه برگردد. قايقران جنوبي کشورمان در حالي که در هفت مايلي جزيره متروکه نخي لو و 20 مايلي بندر دير قرار داشت، با مشکل کمبود بنزين مواجه مي شود. در جزيره نخي لو نمي تواند پهلو بگيرد و بايد به سرعت به بندر دير برگردد، پس از اين که هر هشت نجات يافته را سوار مي کند راهي بندر مي شود و بالاخره از درياي پرمتلاطم هم خود و هم آن گرفتارشدگان را نجات مي دهد. ناخداي لنج غرق شده در توضيح اين اتفاق مي گويد: لنج ظرفيت 50 تن را داشت ولي ما 70 تن جنس بار زديم و وقتي دريا توفاني شد و در ميان آبهاي متلاطم گير افتاديم ناگهان با سوراخ شدن کف لنج، آب وارد موتورخانه شد و موتور را از کار انداخت، همين اتفاق کافي بود تا لنج در آب فرو رود، ما نتوانستيم با گروه نجات تماس بگيريم. به همين دليل چهار، پنج ساعت در آب شناور بوديم. در حالي​که ديگر کاملاً از ادامه زندگي نااميد شده بوديم، ناگهان قايق محمد شعراني رسيد و ما را نجات داد. ما در آن شرايط خيلي ترسيده بوديم، ولي اين قايقران با مهارت بالايي ما را نجات داد و به بندر دير منتقل کرد.
    
    
     گفت​وگو با ماهيگير شجاع
    محمد شعراني، 45 ساله، جانباز شيميايي است. وي که در جبهه سه سال قايقران بود، امروز در حالي به ماهيگيري مي​پردازد که از مجروحيت 25 درصدي رنج مي​برد. اين ماهيگير شجاع، با نجات هشت گرفتار شده، به افسانه​اي تبديل شده است تا جايي​که مهر ماه سال جاري وي دريانورد نمونه ايران شناخته شد.
    
    
     قبل از اين هم کسي را نجات داده بودي؟
    نه! با چنين اتفاقي نخستين بار بود که برخورد مي​کردم و کسي را نجات مي​دادم.
    
    
    چه حسي داشتي؟
    خيلي خوشحال بودم که توانستم اين افراد را نجات دهم. ابتدا مي​ترسيدم، ولي به خودم مسلط شدم و با حفظ آرامش خود توانستم نجاتشان دهم.
    
    
     خودت ضرر و زيان جاني و مالي نديدي؟
    جاني که نه، ولي به خاطر اينکه قايق سنگين بود و قادر نبود هشت مرد را حمل کند براي سبک​تر کردن آن مجبور شدم تورهاي ماهيگيري​ام را داخل آب بيندازم.
     اين تورها دو ميليون تومان قيمت داشتند و در واقع همه دو ميليون را ريختم درون آب!!
    
    
     حتماً پس از اينکه به ساحل رسيديد اين دو ميليون را جبران کردند!
    نه تنها جبران نکردند، بلکه حتي يک تماس هم نگرفتند که تشکر کنند.
    
    
    يعني شما ديگر آنها را نديديد؟
    نه!
    
    
    هيچ​کس هم از شما قدرداني نکرد؟
    چرا! آقاي مهندس نيکزاد، وزير محترم راه به من لوح تقدير دادند.
    به عنوان دريانورد نمونه سال انتخاب شدم و لقب شجاع​ترين دريانورد را گرفتم.
    
    
    پشيمان نيستي که تورهايت را دور ريختي؟
    نه! وجدانم مهمتر از آن دو ميليون بود و امروز احساس خوبي دارم. توجه کنيد که شرايط جوي آن شب خيلي نامساعد بود و من مجبور شدم مسير 15 دقيقه​اي​ را در دو ساعت طي کنم و لازم بود قايق را براي محافظت بيشتر سبک​تر کنم.
    
    
     در آن شرايط نترسيدي؟
    اگر داخل دريا باشي و از دريا بترسي نابود مي​شوي به همين دليل من نمي​ترسم، ولي هميشه احتياط مي​کنم. من تا حالادرون دريا هيچ اتفاقي برايم نيفتاده چون احتياط مي​کنم.
    
    
     معمولاً چه زماني براي صيد به دريا مي​روي؟
    هر روز از ساعت چهار بعدازظهر تا هشت صبح در دريا هستم، مگر روزهايي که هوا خراب باشد چون اين را مي​دانم که دريا با کسي شوخي ندارد.
    
    
     اگر کسي را ببيني که در اين شرايط گرفتار شده باز هم نجاتش مي​دهي؟
    صد در صد اين کار را مي​کنم.
    
    
    اين هشت نفر موقعي که از تو کمک مي​خواستند وعده​اي به تو ندادند؟
    وقتي کسي گرفتار مي​شود حاضر است همه چيزش را بدهد، ولي وقتي خلاص شد و به ساحل رسيد همه قول و قرارها را فراموش مي​کند! الان هم برايم زياد مهم نيست آنها زمان گرفتاري چه گفتند.
    کمتر کسي است که از دريا سالم بيرون بيايد مگر اينکه خدا بخواهد، در اين قضيه هم خواست خدا بود که من اينها را نجات دهم.