* سید مرتضی کراماتی
مدد از نام احمد تا گرفتم زمین و آسمان شد ارغوانی
به معراج سخن تابید خورشید ، به یمن مقدم ابرو کمانی

نسیم نام و یادت تا همیشه به گلها اعتباری تازه دارد
حیات باغ و باران از تو جوشد ، فروزان از کران تا بیکرانی

مسلسل وار باید از تو دم زد ، سکوت سازها باید به هم زد
به تکرار مقامت قامت افراشت به سبک آیه های آسمانی

امین وحی و اعجاز خدایی ، شکوه خلقت هر ماسوایی
نوای دلخوش و بانگ رهایی و پژواک سرود هر لسانی

خیال خال رویت تا عجین شد گل افشان خاطر اهل یقین شد
و بویت رونق خلد برین شد تمنای گل هر بوستانی

نمکزار حسودان خشک و تر سوخت خروش توده ها از نو برافروخت
به جهل و کینه و نفرت در آمد ، پریشان بولهب از ناتوانی

وجودم ازتو لبریز است و خوشبو ، وجودت می وزد این سو و آن سو
و نامت از لبم هرگز نیفتد ،چه باک از فتنه ی آخرزمانی

گواه بودنت طعم عسلها ، درود نام تو ضرب المثلها
رسول حضرت باریتعالی ، و جاری تا همیشه بر زبانی

آخرین اخبار استان