ابتدای سالجاری بود که خبر ناپدید شدن یک قایق صیادی در بخش بردخون از توابع شهرستان دیر در صدر خبر رسانه های محلی استان قرار گرفت ، خبری که هر چند ناگوار بود و با استرسهای خاصی همراه شده بود اما تلنگری محسوب می شد به مسئولین که آیا بزرگترین بندرصیادی کشور و اسکله های همجوار نباید از امکانات اولیه و اساسی صید و صیادی برخوردار باشند، این خبر متاسفانه با کشف اجساد ماهیگیران بردخونی به بوته ی فراموشی سپرده شد، هنوز چندصباحی از آن حادثه ناگوار نگذشته که روز گذشته خبر ناپدیدشدن دوفروندقایق صیادی با شش ماهیگیر دیری در بندر پیچید و متاسفانه تاکنون تلاشها برای پیداکردن شناورها و یا سرنشینان آن بی نتیجه مانده است
اما سئوالی اساسی که مطرح است و مسئولین استانی و سازمان بنادر و همچنین شیلات و سایرنهادهای مرتبط با صید و صیادی باید جوابگو باشند این است که آیا هزینه های تامین بی سیم برای قایق های صیادی از جان انسانها اهمیت کمتری دارد ؟ و چه کسی پاسخگوی تلفات دریایی مردمان این دیار رنج دیده خواهد بود.؟