| |
???? ????? ???? ????? ??? ?? ???? ???? ???? ??????
|
|
|
كدخبر:590 |
تاريخ انتشار:3 مرداد 1389 |
تعداد بازديد:245 |
نسخه چاپي
|
|
حاج حسن کنگانی هم رفت ......
|
|
سایت خبری بندر دیر(دیرنیوز) - حسن مختارزاده /ارام بود با نگاهی آرامتر از وجود خویش، با لبخندی که بر لب داشت، با متانتی که به دوش،با عشقی آسمانی که به مردم داشت و با تلاشی که بی نظیر برای کنگان ...کنگان شهری که ریشه در آب و خاکش داشت و ریشه در مردم .حاج حسن الفبای مردمداری را در مکتب ائمه اطهار آموخت و به عبوری الهی در مسیر روزگار نثار شهر و همشهریهای کنگانی می نمود.روشنای بخش دلهای تاری میشد که گلایه از روزگار بر لب زمزمه می داشتند و با لهجه شیرین خویش و با لبخندی که چاشنی حرفهایش بود امیدوارشان می کرد.همسایه دریا بود و همکلام آسمان که هم دل دریایی داشت وهم وجودی آسمانی. کوچه پس کوچه های شهر را مقدس میدانست و آرزوی توسعه و برکت کنگان را همواره ترنم خویش می نمود |
|
 ارام بود با نگاهی آرامتر از وجود خویش، با لبخندی که بر لب داشت، با متانتی که به دوش،با عشقی آسمانی که به مردم داشت و با تلاشی که بی نظیر برای کنگان ...کنگان شهری که ریشه در آب و خاکش داشت و ریشه در مردم .حاج حسن الفبای مردمداری را در مکتب ائمه اطهار آموخت و به عبوری الهی در مسیر روزگار نثار شهر و همشهریهای کنگانی می نمود.روشنای بخش دلهای تاری میشد که گلایه از روزگار بر لب زمزمه می داشتند و با لهجه شیرین خویش و با لبخندی که چاشنی حرفهایش بود امیدوارشان می کرد.همسایه دریا بود و همکلام آسمان که هم دل دریایی داشت وهم وجودی آسمانی. کوچه پس کوچه های شهر را مقدس میدانست و آرزوی توسعه و برکت کنگان را همواره ترنم خویش می نموداهل دیار کرامت بود و ساکن سرزمین دوست ، اما او نیز رفت. این طلایه دار همیشه خندان چه غمگنانه و جانسوز ... اهسته و ارام ... توشه بر دیار دیگر بست که برایش دیار دوست دیرین بود با کوله باری از انسانیت ، مروت، مردم دوستی و یک عالمه خاطرات نانوشته با دوستانی که شبی و شبهای پیش در محضرش مشق الفبای انسانیت می اموختند.دوست دیرین کنگان و کنگانیها رخت به سرای باقی شتافت باپروازی زیبا که همواره بر یاد و خاطرات دیارمان باقی خواهد ماند.پروازی که اهالی کنگان به یاد خواهند داشت.پرواز الهی مردی از تبار اسمانیها یه روزی گفت:خالو اگه دلت میخواد همیشه دست خدا بالای سرت باشه مردم داری کن... همین و بس مردم داری ...کنگون خیلی عزیزه ... مردمش عزیزتر... دریاش عزیزتر ... لنج و قایقاش ... عزیزتو... عرب و عجمش عزیز تو ... کیچه پس کیچه هاش حتی بوی شل گلاش، بوی شرجی و گرماش
روحش شاد یادش گرامی باد .
|
|
|
